:
สบายดี แล้วอ้อหละ
พี่ไปทำงานข้างนอกมา ตอนนี้ตัวดำเหมือนควายเลย น่าเกลียดมาก
:
ตอนนี้อ้อปรับปรุงเว็บถุงเงินอยู่ค่ะ ว่าง ๆ พี่แวะเข้ามาเยี่ยมนะค่ะ
เว็บนี้จริง ๆ เมื่อสองปีก่อน อ้อทำไว้เพื่อเป็นอนุสรณ์
ให้กับหมาชื่อถุงเงินที่ตายไป ค่ะ
แต่บังเอิญว่าไปช่วยเหลือหมา และประกาศผ่านเว็บ มีคนสนใจเยอะเลยค่ะ
ช่วงนั้นมีหลายคนโทรมาจะโอนเงินบริจาค เพื่อร่วมช่วยเหลือบ้าง
แต่อ้อรับไม่ได้อ่ะค่ะ ไม่กล้ารับ เพราะเราไม่ได้เปิดเว็บเพื่อรับเงินบริจาคแบบนี้
เลยได้ไอเดียว่า อยากปรับปรุงเว็บใหม่ ให้มันสร้างรายได้ด้วยตัวเอง
จะได้รวบรวมเงินรายได้ตรงนี้ เอาไว้ช่วยหมาอ่ะค่ะ
ดีกว่ารับเงินบริจาคจากคนมาฟรี ๆ
:
อีกอย่างนะค่ะ อ้อว่าต้นเหตุของปัญหาก็คือคน ไม่ใช่หมา
ถ้าเราเอาเงินไปช่วยหมาอย่างเดียว ก็ไม่มีทางลดปัญหาได้
อ้ออยากรณรงค์ ให้คนหันมารัก และเข้าใจหมา มากขึ้น ด้วยอีกทาง
ปัญหาจะได้ลดลงจริง ๆ
:
อืม พี่น่าจะเจอเว็บนี้ตั้งนานแล้วนะ
พี่เคยเจอหมาโดนฟัน ซมซานมานอนหน้าบ้านพี่ สภาพยับเยินมาก
:
โห.. แล้วตอนนี้หมาเป็นไงมั่งค่ะ
:
มันเป็นพันธุ์บางแก้ว ดุมาก
แต่พี่ก็บอกเค้าว่า จะมาช่วยนะอย่าดื้อ...
เค้าก็ค่อยๆสงบลง วันนั้นแบบว่า 2 จิต 2 ใจ เพราะกะลังจะรีบไปทำงาน
แต่สงสารมันมาก ก็เลยโทรไปลางานเลย เอามันขึ้นรถไป โรงบาลสัตว์เกษตร
รักษาจนหาย ก็เลี้ยงมันไว้ชั่วคราว แต่ไม่ได้เลี้ยงในบ้านเพราะอยู่ทาวเฮ้าส์
เลี้ยงไว้หน้าบ้าน มันก็จะทำตัวดี กับพี่กับแฟนแล้วก็เล่นกับลูกพี่อยู่แค่
3 คนเท่านี้แหละ
กับคนอื่นมันดุมากเลย
:
โห ซาบซึ้งมากพี่ มีรูปป่าวพี่ ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่ป่าว
:
รูปหรอ อืมไม่แน่ใจนะว่ามีป่าว แต่คิดว่าเคยถ่ายไว้นะ
:
ใครนะฟันมัน โคตรทารุณสัตว์เลย
:
เหตุการณ์มันตั้ง 2 ปีมาแล้วได้มั๊ง
:
ยังไม่จบนะเนี่ยมี ภาค 2-3
:
แล้วไงต่อพี่..อิอิ
:
แล้วต่อมา พี่ก็ไปเที่ยวสงกรานต์ที่เชียงใหม่ 7 วัน พอกลับมา
มันหายไป
:
อ๊าว
:
ก็อืม มันคงเหงาแล้วก็เตลิดไปแล้วล่ะ
:
สงสารจังเนอะ
:
พอเช้าอีกวัน มานอนเจ็บอยู่หน้าบ้านอีก คราวนี้เจ็บหนักกว่าเดิม...
:
คิดว่าโดนรถชน เท้าหน้าขวา เละ เห็นกระดูกเละ...
:
พี่ร้องให้เลยน่ะ กรรมอะไรของแกวะเนี่ยไอ้เสือ (เรียกมันว่าไอ้เสือ
เพราะมันดุมาก)
:
ก็เอาอีกโทรไปลางานอีก
:
เอาไปที่เดิม หมอบอกว่าต้องนอนโรงบาลแล้วต้องผ่าตัด เข้าเฝือก
:
ใช้เงินค่อนข้างเยอะเลยล่ะ
:
ก็แบบว่าเราก็ไม่ค่อยมีเงินเยอะมาก
:
ทำไมไม่เจออ้อตอนนั้นนะพี่ จะหาเงินให้
:
ก็หนักๆใจอยู่ พยายามสอบถามโทรหามูลนิธิหมาจรจัดต่างๆให้ช่วยก็แบบว่า...มะรุ
แปลกๆงะ
:
เข้าใจพี่ เคยเจอมาแล้ว
:
เหมือนไม่เต็มใจ บางที่ออกพาณิชย์ๆ ด้วยซ้ำ
:
พอเริ่มเล่าให้เพื่อนๆฟัง ลูกค้าฟังมั่งก็มีคนสงสารเยอะขึ้นๆ
แล้วทุกคนก็เริ่มแบบว่า ช่วยบริจาคเงินให้น่ะ...
:
แล้วเค้าก็บอกต่อๆ รวบรวมกันมาให้ ได้เกือบหมื่นแน่
:
ช่ายพี คนรักหมาเยอะนะ
:
ก็รักษามันไป ประมาณ 5-6 พันมั๊ง
:
แล้วมันหายไม๊พี่
:
ที่เหลือก็เอาไว้ซื้ออาหารมัน ก็หายแต่ก็ไม่ปกติเหมือนเดิม
เพราะกระดูกท้ามันแตกละเอียดเลย
แต่มันก็วิ่งได้คล่องนะกะเผลกนิดๆ ตอนนั้นก็เลยตัดใจเอามันเข้าบ้าน
เพราะกลัวมันไปโดนอะไรเข้าอีก
:
แต่แล้ว....โอพระเจ้า...มีต่อภาค3
:
อะไรอีกพี่
:
อยู่มาวันนึงกลับมาจากทำงาน ไม่เห็นไอ้เสืออยู่บ้าน
พ่อตารีบออกมาเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง
ว่าตอนนี้ต้องเอามันไปฝากซ่อนตัวไว้ บ้านคนรู้จักซอยอื่น
เพราะมัน ดันไปขย้ำหัวเด็ก 7 ขวบข้างบ้านเข้าให้
:
โอ้..
:
เย็บ ไปหลายสิบเข็มเลย
แต่เด็กคนนี้ชอบมาแหย่มันหลายครั้งแล้วเราก็เตือนหลายครั้งแล้ว
แม่เค้าก็เข้าใจแต่บอกว่าทางที่ดี เอาหมาไปที่อื่นก่อน
:
เพราะพ่อของเด็กโกรธมาก บอกว่าจะฆ่ามัน ไม่สนหน้าไหนทั้งสิ้น
(ปกติเค้านิสัยดีเกรงใจพี่)
พี่ก็อืม จะขอโทษเค้า พอเจอเค้ากลับมาแทบชกกันน่ะ
เราก็เข้าใจจิตใจคนเป็นพ่ออะนะ
:
แต่ลูกเค้ามาแกล้งหมานี่พี่
:
เราก็อธิบายแล้วแต่เค้าก็ไม่ฟัง
:
ฆ่าหมาแล้ว วันหลังกรรมตามไปที่ลูกเขา เขาจะรู้สึกยังไง
:
แต่สุดท้ายพี่ก็ขออโหสิเค้าแทนหมาน่ะ เค้าก็ขอร้องให้เราเอาไปที่อื่นไม่ใช่ที่นี่
แล้วประกอบกับคนแถวนั้นก็ไม่ค่อยชอบมันกันด้วย เพราะดุมากๆๆ
:
แหม..บางแก้วอะนะ รู้อยู่
:
เข้าใจพี่..
แต่อ้อไม่ค่อยกลัวหมา
เพราะเกิดปีเสือ..55555
:
555
:
แล้วไงต่อพี่
:
อืมก็สุดท้าย ต้องเอาไปฝากหลวงพ่อวัดที่พี่เคยบวช
ที่อยุธยา
:
อ๋อ.. แล้วตอนนี้เป็นไงมั่งพี่
:
เพราะวัดนั้นหมามีไม่มาก แล้วก็คนรักหมาเยอะ
ไม่ได้ไปเยี่ยมมันเกือบปีแล้วนะ
:
ก็ต้องปล่อยให้มันใช้เวรกรรมมันต่อไปอ่ะพี่ เราทำดีที่สุดแล้ว
สรรพสัตว์ทุกสิ่งในโลกล้วนมีกรรม
:
ล่าสุด ที่ไปเยี่ยมหลวงพ่อบอกว่ามันติดหลวงพ่อมาก
กลายเป็นบอดี้การ์ดไปแล้ว
:
ดีนะ..อู้ว์..เป็นหมามีบุญนะเนี่ย..อิอิ
:
ไปบิณ ที่ไหนก็ตามไปด้วย แต่หลวงพ่อบอกว่าไม่ได้ดุมาก
เหมือนรู้กาละเทศะ
ญาติโยมมาเยี่ยมก็ไม่ได้เห่าไร แต่คอยมอง เหมือนดูพฤติกรรม
คอยสอดส่องไรอย่างนั้น
:
เชพี่ เด๋วอ้อ ออฟไลน์แป๊บค่ะ เด๋วกลับมาใหม่
:
อืมเด๋วพี่ต้องออกไปกินข้าวกับลูกค้าแป๊บเหมือนกัน
:
งั้นบายก่อนค่ะ แล้วคุยกันใหม่
:
ครับ
